Görme Kaybı Olan Bir Aile Büyüğü İçin Duvarlar Nasıl Yol Gösterebilir?

Kurucu ortağımız, görme yetisini kaybeden anneannesi için evde yaptıkları küçük düzenlemeleri anlatıyor.

“Anneannem şeker hastalığı nedeniyle zamanla görme yetisini kaybetmişti. Uzun yıllardır yaşadığı evin içinde hareket ederken en çok duvarlardan destek alıyordu. Bir eliyle duvarları yoklayarak ilerliyor, böylece hem dengesini korumaya hem de nerede olduğunu anlamaya çalışıyordu.

Biz de düşme riskini azaltmak için evdeki yollukları kaldırmıştık. Bir de duvarların belirli noktalarına, eliyle kolayca bulabileceği alçak bir yükseklikte küçük eşyalar yerleştirmiştik. Bunlar genellikle zaten evde bulunan, anneannemin bildiği, bazıları da onun için hatırası olan eşyalardı. Bir fotoğraf çerçevesi, küçük bir askı, bir yerde asılı duran tespih gibi.

Anneannem zamanla bu eşyaların yerlerini öğrenmişti. Mesela namazını yatak odasında kıldığı için oraya giderken koridordaki tespihi alır, namazını kıldıktan sonra da aynı yere geri asardı. Tespihin yerini bildiği için ona dokunduğunda yatak odasına giden koridorda olduğunu da anlayabiliyordu. Bazen evin neresinde olduğunu karıştırdığında bu küçük işaretler sayesinde yönünü yeniden bulabiliyordu.

Böylece evin içinde, dokunarak takip edebildiği ve kendisinin bildiği bir düzen oluşmuştu.”

Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır. Kişisel ihtiyaçlar için uygun bir sağlık profesyoneline danışın.